Ένα νήμα που διαπερνά τη σύγχρονη ελληνική Ιστορία, από την έναρξη της Επανάστασης έως τις ημέρες μας, είναι η «σύγκρουση των ολοκληρώσεων». Μια συνεχής σύγκρουση προτεραιοτήτων ανάμεσα στους στόχους και στις ανάγκες της εθνικής/εδαφικής ολοκλήρωσης, της θεσμικής/συνταγματικής ολοκλήρωσης και της οικονομικής/αναπτυξιακής, αλλά και δημοσιονομικής ολοκλήρωσης.
Το ερμηνευτικό σχήμα της «σύγκρουσης των ολοκληρώσεων» συμπληρώνεται από δύο παράπλευρες σταθερές της πορείας του ελληνικού κράτους τα διακόσια χρόνια της ύπαρξής του. Η πρώτη συνίσταται στη συνύπαρξη δύο αντίρροπων «συμπλεγμάτων» που είναι μονίμως εγκατεστημένα στη νοοτροπία και στην αυτοπρόσληψη της ελληνικής κοινωνίας παρά τις εντυπωσιακές αλλαγές που συντελούνται διαδοχικά στη σύνθεσή της και στο επίπεδο θεσμικής και οικονομικής ανάπτυξης της χώρας. Πρόκειται αφενός μεν για το «σύμπλεγμα τυπολογικής κατωτερότητας», αφετέρου δε για το «σύμπλεγμα ιδιοσυγκρασιακής ανωτερότητας» σε σχέση με τις χώρες του ευρωπαϊκού κέντρου. Πρόκειται για τις χώρες που συγκροτούν τον ευρωπαϊκό κανόνα, με την Ελλάδα να αποτελεί πάντα μια εξαίρεση που μετατρέπεται σε μια θεωρία και πάντως σε μια ιδεολογία «ελληνικού εξαιρετισμού». Η δεύτερη σταθερά είναι η «εθνική αμφιταλάντευση» μεταξύ Δύσης και Ανατολής, που επιτρέπει σε πολλούς να νομίζουν ή πάντως να ισχυρίζονται ότι, λόγω αυτής ακριβώς της αμφιταλάντευσης ή της διπλής όψης της, η Ελλάδα δικαιούται να αποκλίνει ή να καθυστερεί σε σχέση με το ευρωπαϊκό πρότυπο.

Πάντα περήφανος ο κυρ Λαγός, όπως κι ο προ-προ-προ-παππούς του, εκείνος που την έπαθε στο τρέξιμο απ\' τη χελώνα τα χρόνια τα παλιά, καυχιέται πως το Πάσχα θα τσουγκρίσει και θα σπάσει ολωνών τ\' αυγά με τα δικά του. Η νόνα η Χελώνα όμως, με τα δέκα της εγγόνια, κάτι του σκαρώνει... Και όλα του δάσους τα πουλιά, τα έντομα και τα ζωάκια μαζεύονται να δουν το πάθημά του!

Οι γονείς της Νιάνιας έχουν ειδοποιήσει όλους να μην πουν τη φράση "Έρχεται το Πάσχα", γιατί η Νιάνια μετά την αναζήτηση για το από πού έρχονται τα Χριστούγεννα, θα αρχίσει να ψάχνει και από πού έρχεται το Πάσχα! Είχαν ξεχάσει όμως να το πουν στον ορνιθοτρόφο, ο οποίος πήγε στο σπίτι τους για να δώσει τα αυγά και εκείνος της είπε ότι είναι για το Πάσχα που έρχεται! Η Νιάνια λοιπόν ξεκινά αμέσως μια περιπλάνηση για να ανακαλύψει από πού! Βρίσκεται σε πολυκαταστήματα με λαμπάδες, σε μαγαζιά με σούβλες, στο μαντρί με τα αρνιά και ψάχνει... Τελικά, ανακαλύπτει πως το Πάσχα δε βρίσκεται στα καταστήματα και στον υπερκαταναλωτισμό αλλά σε μια σπηλιά στο βουνό, απ’ όπου βγαίνει το Άγιο Φως!

Ένα Νησί που σιγά σιγά καταστρέφεται… Γιατί, όμως; Ο ηγεμόνας του Νησιού ανησυχεί. Ποια απόφαση να πάρει; Ίσως έξι φάκελοι που ο καθένας κρύβει και μια ιστορία να μπορέσουν να δώσουν τη λύση. Όμως ποιοι τις έγραψαν; Και θα μπορέσουν αυτοί κάτι να κάνουν;

Ναι – μάλλον έφτασε η εποχή των εκλεκτών. Ο ηγεμόνας πρέπει να πάρει την απόφασή του.

Ένα ασυνήθιστο μυθιστόρημα – φαντασίας, συμβολισμών ή μήπως μιας περιπέτειας, χωρισμένης σε τρία μέρη; Όπως θέλει το διαβάζει κανείς. Μια πρόταση-στάση ζωής που την προσφέρουν… λέξεις που μιλάνε για την αγάπη.

Το βράδυ της Παραμονής των Χριστουγέννων, ο Αρμάνδος είχε φορέσει τη μακριά του ρόμπα και τις γούνινες παντόφλες. Δεν είχε καμιά διάθεση να πάει στην εκκλησία, κι ούτε σκόπευε, φυσικά, να δει κάποιο φίλο. Του άρεσε που θα έμενε μόνος στο σπίτι του, στη ζέστη και στην ησυχία του. Έξαφνα, άκουσε κάποιον να του χτυπάει την πόρτα.

Η Μαρία στενοχωριέται πολύ όταν σπάει ο αγαπημένος της καρυοθραύστης μια παραμονή Χριστουγέννων, αλλά, όταν το σπίτι ησυχάζει κι όλοι πάνε για ύπνο, ο πληγωμένος καρυοθραύστης ζωντανεύει και η Μαρία ζει απίθανες περιπέτειες μαζί του, ανακαλύπτοντας τη γενναιότητα και τη μεγαλοσύνη του.

Ο Τζον Κετς διασκευάζει με μοναδικό τρόπο την αγέραστη ιστορία του Ε.Τ.Α.Χόφμαν, ενώ οι πλούσιες και λαμπερές εικόνες του Ερίκ Πουιμπαρέ καταφέρνουν να μεταφέρουν το κλίμα της εποχής στο σήμερα, δίνοντας νέα ζωή σ’ αυτή τη μαγική ιστορία που μιλάει για την επιμονή και την πίστη του ήρωα και της ηρωίδας στο κοινό τους όνειρο.

Ο Aμερικανός Κλέμεντ Κλαρκ Μουρ περιέγραψε πρώτος τον Άγιο Βασίλη με τη μορφή που όλοι τον ξέρουμε σήμερα και ο Τόμας Ναστ τον ζωγράφισε σε μια εφημερίδα το 1890, παχουλό, με άσπρα γένια και κόκκινη ρόμπα. Κι όμως ο «δικός μας» Άγιος Βασίλης, εκείνος που επισκέφθηκε ένα βράδυ το φτωχικό του μικρού Ιωάννη κι έσωσε αυτόν και τις αδερφές του από το κρύο και την πείνα, μοίρασε μαζί τους γλυκές πίτες με φλουριά σε όλο το χωριό κι έφυγε για να πάει και σ\' άλλα παιδιά, δεν του μοιάζει καθόλου. Πώς να \'ναι, αλήθεια, ο «δικός μας Άγιος Βασίλης»;

Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Ευαγγελόπουλος Αλέξανδρος
Εικονογράφος : Παπαδόπουλος Ζαχαρίας

Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Αδάμου Σοφία,Χριστοδούλου Σοφία

Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Αναγνώστου Φανή
Εικονογράφος : Καλογερή Λίλα

Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Αναγνώστου Φανή
Εικονογράφος : Καλογερή Λίλα