Η βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου ήταν στολισμένη με μια γειτονιά-μινιατούρα. Εκεί ζούσε και η μικρή Ερασμία, στην οδό Σελιδοδείκτη 6. Το όνειρό της ήταν να διαβάσει το βιβλίο για το πώς γιορτάζουν οι άνθρωποι τα Χριστούγεννα σε όλο τον κόσμο, στην άκρη της βιτρίνας.

Με τη βοήθεια των φίλων και γειτόνων της, θα ξεκινήσει μια μαγευτική περιπέτεια μέσα στη νύχτα, γεμάτη μυρωδιά από μελομακάρονα, χρυσόσκονη και… απρόσμενες στιγμές με ανθρώπους που σκόρπιζαν καλοσύνη!

Ένα γιορτινό παραμύθι που συνδυάζει τη μαγεία των Χριστουγέννων με την αγάπη για τα βιβλία και την ενσυναίσθηση για όλο τον κόσμο

Στη Νεραλία, μια πόλη ονειρική, χτισμένη πάνω στο νερό, οι άνθρωποι περπατούσαν με ξυλοπόδαρα. Τα σπίτια ήταν στηριγμένα σε πασσάλους και οι δρόμοι ήταν ποτάμια… Ο Λεοπόλδος είχε τα πιο ψηλά ξυλοπόδαρα, φτιαγμένα από ξύλο κόκκινης λεύκας. Περπατούσε κοντά στις στέγες, χαμένος στις σκέψεις του, έφτανε ως τα σύννεφα και πότε πότε μιλούσε με την κίσσα. Μόνο όταν ένιωσε μόνος του, έσκυψε το κεφάλι και κοίταξε την πόλη στα πόδια του. Οι άνθρωποι χρειάζονταν τη βοήθειά του για τη Μεγάλη Γιορτή του Χειμώνα…

Μια συγκινητική ιστορία για το θάρρος και τη σημασία να ακολουθεί κάποιος το δικό του μονοπάτι. Τα Κόκκινα Ξυλοπόδαρα του Éric Puybaret είναι επίκαιρα όσο ποτέ και μια σημαντική προσθήκη στην παγκόσμια παιδική λογοτεχνία.

Δύο αγαπημένοι φίλοι, το Μεγάλο Πάντα και ο Μικρός Δράκος, ξεκινούν μαζί ένα ταξίδι μέσα από τις εποχές του χρόνου.
Στον δρόμο τους, μέσα στη φύση, συχνά χάνονται και, ενώ δεν γνωρίζουν πού βρίσκονται, συναντούν πολλά υπέροχα αξιοθέατα, τα οποία δεν θα είχαν ανακαλύψει ποτέ, αν είχαν πάρει τον σωστό δρόμο.
Οι δυο τους εξερευνούν τις σκέψεις και τα συναισθήματα, τις δυσκολίες που μας ενώνουν και την ευτυχία.
Στη φύση μαθαίνουν να ζουν τη στιγμή, εξοικειώνονται με την αβεβαιότητα και βρίσκουν τη δύναμη να ξεπερνούν τα εμπόδια της ζωής μαζί.
Ο συγγραφέας και καλλιτέχνης James Norbury ξεκίνησε την εικονογράφηση των περιπετειών του Μεγάλου Πάντα και του Μικρού Δράκου αντλώντας έμπνευση από τη βουδιστική φιλοσοφία, για να μοιραστεί τις ιδέες που τον βοήθησαν να ξεπεράσει τις δύσκολες στιγμές.